Prawdopodobnie ciąg dalszy nastąpi.
904
Warszawa, dnia 27 marca 2008r
Minister Środowiska
Maciej Nowicki
DL-lp-051-67/08
Pan
Bronisław Komorowski
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku!
W odpowiedzi na pismo: SP-024-904/08 z dnia 5 marca 2008 r. w sprawie zapytania Pana Posła Sławomira Nowaka dotyczącego wycinki drzew w obrębie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego, przesyłam wyjasnienia dotyczące poruszonych przez Pana Posła S. Nowaka zagadnień.
Kompleks lasów trójmiejskich prawie w całości stanowią lasy Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Gdańsk z siedzibą w Gdyni.
Grunty Nadleśnictwa Gdańsk zajmują powierzchnię 20671 ha, z czego na powierzchnię leśną przypada 19927 ha. Powierzchniową formą ochrony przyrody - Trójmiejskim Parkiem Krajobrazowym objęte jest 85% gruntów Nadleśnictwa.
Lasy Nadleśnictwa Gdańsk leżą na terenie aglomeacji trójmiejskiej, a dwa obręby leśne Oliwa i Chylonia o powierzchni 12819 ha otoczone są zwartą zabudową miejską.
Lasy Nadleśnictwa w całości zaliczono do lasów ochronnych. Dominującymi kategoriami są: lasy w granicach administracyjnych miast, lasy stanowiące otulinę miast powyżej 50 tys. mieszkańców, lasy glebochronne. Dużą powierzchnię stanowią lasy obronne, lasy wodochronne i inne. Niektóre lasy mają po dwie lub trzy kategorie ochronności.
Realizacja tych funkcji w bezpośredniej styczności z aglomeracją miejską jest respektowana poprzez zaliczenie lasów do lasów ochronnych i ustanowienie w nich gospodarstwa specjalnego.
W związku z powyższym procedury dotyczace ustalenia użytkowania lasu wynikają z potrzeb hodowlanych. Powyższe zasady przyjęto w obowiązującym planie urządzenia lasu dla Nadleśnictwa Gdańsk na lata 2005-2014 zatwierdzonego decyzją Ministra Srodowiska DL.lp -611-37/05 z dnia 27 czerwca 2005 r.
Wielkość użytkowania lasu została określona w oparciu o inwentaryzację zasobów drzewnych. Plan urządzenia lasu dla Nadleśnictwa Gdańsk na lata 2005-2014 okresla zadania dotyczące pozyskania drewna w ilości 949996 m3.
W warunkach Nadleśnictwa Gdańsk głównym sposobem odnawiania lasu jest odnowienie naturalne, głównie buka. Lasy te charakteryzują się także dużym udziałem drzewostanów z udziałem świerka, który jako gatunek znajduje się w chwili obecnej w fazie regresji. W związku z powyższym głównymi zadaniami wynikającymi z planu urządzania lasu są odnawianie i osłanianie odnowień naturalnych buka oraz dbanie o stan sanitarny drzewostanów świerkowych.
Wynikajace zadania roczne dotyczące prowadzenia gospodarki leśnej, w tym pozyskanie drewna, określa Nadleśniczy zgodnie z potrzebami hodowlanymi drzewostanów. Nie wynikają one z konieczności dostarczenia konkretnej ilości drewna.
W oparciu o indywidualne podejście do każdego drzewostanu, w roku poprzedzającym pozyskanie drewna, określane są sortymenty drzewne, które są przedmiotem sprzedaży w roku następnym.
Inwentaryzacja lasu wykazała, że w okresie 1995-2004 w lasach Nadleśnictwa Gdańsk przeciętny zapas drewna wzrósł z 296 m3/ha do 349 m3/ha, a przecietny wiek z 74 do 80 lat. Z prognozy na lata 2005-2014 wynika, że zapas ten osiągnie w 2014r 357 m3/ha, a przeciętny wiek drzewostanów wyniesie 86 lat, a w obrębie Oliwa nawet 91 lat.
Wzrost przeciętnego wieku drzewostanów nie jest zjawiskiem korzystnym. Oznacza to, że drzewostany Nadleśnictwa Gdańsk są coraz starsze, a tym samym część z nich, a zwłaszcza drzewostany świerkowe, zbliżają się do fazy terminalnej, a nawet fazy rozpadu.
W okresie 1995-2004 w cieciach przedrębnych zaplanowano pozyskanie 20% drewna z przyczyn sanitarnych, gdy tymczasem wskutek zjawisk klimatycznych (silne wiatry), gradacje kornika drukarza spowodowały, że pozyskano tymi cięciami 40% drewna.
Głównymi czynnikami osłabiającymi drzewostany świerkowe w tym wieku jest kompleks zjawisk chorobotwórczych powodowanych głównie przez grzyba opieńke miodową oraz występowanie kornika drukarza, co w konsekwencji prowadzi do śmierci drzewostanu.
Zamieranie drzewostanów świerkowych w tym wieku jest zjawiskiem naturalnym.
Najskuteczniejszym działaniem ograniczającym rozwój kornika jest zespół działań polegających na usuwaniu zasiedlonych drzew wraz z ich korowaniem, odłów korników pułapkami feromonowymi. Działania te moga jedynie opóxnić proces zamierania drzewostanów.
Zdaniem niektórych naukowców, zmieniajace się warunki klimatyczne, w tym ocieplanie klimatu, są szczególnie niesprzyjające dla drzewostanów świerkowych.
Zinwentaryzowany zapas drewna w planie urządzenia lasu dla Nadleśnictwa Gdańsk na dzień 1 stycznia 2005 wynosił 6 720 199 m3 z możliwością pozyskania drewna w latach 2005-2014 w wysokości 949 996 m3.
w 2006 roku pozyskano 95 079m3, z tego z przyczyn sanitarnych 34 894m3. W 2007 roku pozyskano 114 040 m3, z tego z przyczyn sanitarnych 59 248 m3.
Głównym gatunkiem pozyskiwanym z przyczyn sanitarnych jest świerk. W 2006 roku pozyskanie tego gatunku w tej kategorii cięć wyniosło 31 903m3, a w 2007 - 55 630m3.
Wielkości te mieszczą się w rozmiarze ustalonym w planie urządenia lasu. Tym nie mniej należy w dalszym ciągu liczyć się z pogarszaniem się stanu sanitarnego drzewostanów świerkowych oraz zwiększaniem pozyskania tego gatunku w ramach cięć sanitarnych.
Plan urządzenia lasu okresla lasy ochronne, w tym wypadku lasy glebochronne i wodochronne, których głównym zadaniem jest ochrona gleby i zasobów wody, w tym także przed spływen na tereny zabudowane.
Lasy glebochronne wyznaczono na powierzchni 2473 ha, lasy wodochronne na powierzchni 302 ha, lasy w strefie ujęć i źródeł wody - 51 ha. Na obszarze tych lasów prowadzi się jedynie cięcia jednostkowe.
Pod względem hydrologicznym tereny lasów Nadleśnictwa Gdańsk można podzielić na dwa podstawowe obszary. Obszar pierwszy - wysoczyzny morenowej - stanowi podstawowe zaplecze alimentacji. Na obszarze tym występuja liczne obszary bezodpływowe oraz obiekty retencji powierzchniowej, takie jak: oczka, mokradła, mikrodepresje.
Obszar drugi - stanowi strefę krawędziową wysoczyzny, w której dominuje odpływ rzeczny i intensywny drenaż zbiorników wód podziemnych.
Na terenie tym licznie występują tzw. "suche doliny", nie zajęte przez stałą sieć cieków, a stanowiące potencjalne drogi odpływu wód opadowych i roztopowych.
Obszary leśne Nadleśnictwa Gdańsk znajdują się pomiędzy intensywnie zabudowywanymi terenami wysoczyzny morenowej a zabudową poniżej strefy krawędziowej.
W zależności od usytuowania do lasów Nadleśnictwa Gdańsk odprowadzane są wody opadowe z terenów miejskich położonych wyżej. Poprzez tereny lasów prowadzony jest ich transport poprzez siec cieków i małych rzek.
Niemniej lokowanie bezpośredniej zabudowy miejskiej na granicy lasów Nadleśnictwa Gdańsk, zabudowa dolin śródleśnych (blisko 80 km granica bezpośredniego styku zabudowy miejskiej i lasów), może stwarzać lokalne problemy, których nie przewidzieli planiści i architekci lokujący zabudowę w miejscach "suchych dolin", które były miejscem spływu powierzchniowych wód opadowych ze strefy krawędziowej wysoczyzny morenowej.
Zgodnie z ustawą o ochronie przyrody, grunty rolne i leśne oraz inne nieruchomości znajdujące się w granicach parku krajobrazowego pozostawia się w gospodarczym wykorzystaniu. Zapisy w planie urządzenia lasu muszą uwzględniać plan ochrony parku krajobrazowego. Modyfikacje gospodarki leśnej, jakie sa potrzebne do skutecznej ochrony na obszarach parku krajobrazowego, mieszczą się w kompetencjach nadleśniczego, a program działań ochronnych powinien być spójny z programem ochrony przyrody nadleśnictwa.
Z poważaniem,
Z up. Ministra
Podsekretarz Stanu
Janusz Zaleski
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych KPRM
O autorze z internetu:
Piątek, 28 grudnia 2007
Janusz Zaleski został wiceministrem resortu środowiska, odpowiedzialnym za leśnictwo - poinformował w komunikacie rzecznik Lasów Państwowych Przemysław Przybylski. (...)
Zaleski pełnił do tej pory funkcję dyrektora Centrum Koordynacji Projektów Środowiskowych Lasów Państwowych. Wcześniej był zastępcą dyrektora generalnego Lasów Państwowych do spraw Gospodarki Leśnej. Jest absolwentem Wydziału Leśnego SGGW (1976 r.) i Wydziału Ekonomiki Produkcji SGPiS (1979 r.). Przeszedł wszystkie szczeble kariery zawodowej w Lasach Państwowych, od stażysty do nadleśniczego.
Pochodzi z rodziny o tradycjach związanych z leśnictwem. Jeden z jego przodków 180 lat temu był założycielem Instytutu Agronomicznego na Marymoncie. Dziadek i ojciec ukończyli studia na Wydziale Leśnym, potem pracowali na stanowisku nadleśniczego.
Janusz Zaleski ma 50 lat, jest żonaty, ma troje dzieci.
Ciąg dalszy: komentarze
Prawdopodobnie ciąg dalszy nastąpi.
